‘Op een heldere voorjaarsavond stelt mijn vrouw Anne mij voor om overspel met haar te plegen.’

Met deze openingszin start de hallucinerende roman Celeste van Adri van Beelen, een even bijzonder als ingenieus literair romandebuut.

De roman wordt verteld vanuit het perspectief van Adriaan. Adriaan is getrouwd en gelukkig met Anne. Als Anne hem op een dag voorstelt om vreemd te gaan, met elkaar welteverstaan, is Adriaan sceptisch. Hoewel hij er helemaal geen behoefte aan heeft, stemt hij toch in. Hij is Anne graag ter wille en ergens vindt hij het ook wel spannend. 
Celeste, de vrouw als wie Anne zich voordoet, is Anne, maar toch ook weer niet. De welbespraaktheid van Celeste komt Adriaan vreemd voor, net als de wijze waarop Celeste Adriaan verleidt, daadkrachtig, subtiel en vol onbekende spanning. Niets aan haar is “comme Anne”, en toch is ze het. Opnieuw wordt hij vreselijk verliefd.
Als Adriaan thuiskomt na de nacht dat hij Celeste voor het eerst heeft mogen beminnen, is Anne er niet. En ook de volgende dag komt ze niet thuis. Adriaan vindt een aan Anne gerichte ansichtkaart uit het Italiaanse Portofino, en begint daar de zoektocht naar zijn vrouw.